نویسنده های رویایی

   حكيم فرزانه اى پسرانش را چنين نصيحت مى كرد:عزيزان پدر! هنر بياموزيد زيرا نمى توان بر ملك و دولت اعتماد كرددرهم و دينار در پرتگاه نابودى استيا دزد همه آن را ببرد و يا صاحب پول اندك اندك آن را بخوردولى هنر چشمه ی زاينده و دولت پاينده استاگر هنرمند تهيدست گردد غمى نيستزيرا هنرش در ذاتش باقى است و خود آن دولت و مايه ی ثروت استاو هر جا رود از او قدرشناسى كنند و او را در صدر مجلس جا دهندولى آدم بى هنر، با دريوزگى و سختى لقمه نانى به دست آورد . بخوانید...

ادامه مطلب