
حكيم فرزانه اى پسرانش را چنين نصيحت مى كرد:
عزيزان پدر! هنر بياموزيد
زيرا نمى توان بر ملك و دولت اعتماد كرد
درهم و دينار در پرتگاه نابودى است
يا دزد همه آن را ببرد و يا صاحب پول اندك اندك آن را بخورد
ولى هنر چشمه ی زاينده و دولت پاينده است
اگر هنرمند تهيدست گردد غمى نيست
زيرا هنرش در ذاتش باقى است
و خود آن دولت و مايه ی ثروت است
او هر جا رود از او قدرشناسى كنند
و او را در صدر مجلس جا دهند
ولى آدم بى هنر، با دريوزگى و سختى لقمه نانى به دست آورد .

ما را در سایت نویسنده های رویایی دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 152